Ray ROMIJN (20-21 uur)

STRAF (vanaf 21 uur)

 

Waar Ray Romijn (24) vandaan komt, dat is moeilijk te zeggen. Hij werd uit een Nederlandse moeder geboren in Brazilië, maar reisde met zijn ouders de wereld over. Nu trekt hij met zijn gitaar al jarenlang in zijn eentje over de wereld.  Nog geen vetpot zoals hij zelf zegt.

Maar ik red me verder heel goed met weinig geld. Je moet gewoon geen dingen kopen die je niet nodig hebt. Klinkt simpel, maar niemand houdt zich daaraan. Ik heb door mijn manier van leven de mogelijkheid veel mensen te ontmoeten.

Ray Romijn speelt eigen werk en blues, rock ’n roll en jazz covers van artiesten uit de jaren 50 en 60 vorige eeuw.

 

 

Enkele quotes uit de media:
“Hier is een band aan het werk die menig polonaise heeft weten te overleven en niet bang is voor een biertje of zweetdruppeltje meer of minder” (fret)

“Klinkt Strafs polderpolka op het eerste gehoor toegankelijk en ‘keigezellig’, wie verder luistert hoort fraaie, intense poëzie” (Brabants Dagblad)

”Straf swingt te pan uit, het dak gaat eraf. Alle vrouwen van 16+ die er zijn, zijn er ongetwijfeld voor de mannen van Straf. Het plezier kan van grote afstand van hun gezichten worden gelezen, de pret straalt uit hun ogen en dat brengen ze over. De band danst en lacht. Het publiek ook. De band zingt en het publiek zingt mee. Lang leve Straf!” (3voor12)

“…de band levert een set af die voelt als een grote toegift… “(3voor12)

“…de beelden die Straf schetst in de teksten op ‘Pompen of Verzuipen’ zijn van een ongekende schoonheid…” (fileunder.nl)

“Uitgerust met diverse standaard en minder standaard instrumenten als bijvoorbeeld een voetpomptoeter, wordt het podium vanuit de zaal betreden met megafoon, straffe pet en jas inclusief dienblaadje met borreltjes. Het feest kan beginnen!

“Het circus Jeroen Bosch in een vrolijke polonaise op het dek van de Titanic.” Dat is Straf in een notendop.

De Bossche band Straf speelt een mestizo à la Mano Negra en Les Negresses Vertes, geïmporteerd naar het geografische én muzikale midden tussen Rowwen Hèze, de Kift en Jacques Brel.

Straf bestaat uit zeven gepokt en gemazelde muzikanten die hun muziek het liefst omschrijven als ‘polderpolka’: feestelijke, liederlijke en energieke Nederlandstalige-elektro-akoestische-postpunk-fanfare-ska-folk-‘n-roll-met-een-zwart-randje. Aanstekelijk, oorspronkelijk en diep gepassioneerd speelt Straf hun Brabantse wereldmuziek tot iedereen aan boord meedeint in het dansend oog van de storm. Straf weet dat er in de reddingssloep geen plaats voor iedereen zal zijn, maar voor de overblijvers speelt Straf vol overgave door – tot de allerlaatste doodskreet is weggestorven.

De zeven kapiteins op het zinkend schip zijn:

Lambèrt Koekelmans: accordeon & zang
Pill van Kempen: akoestische gitaar, trompet, banjo & zang
Jeffrey Willems: elektrische gitaar & zang
Peter Dupont: alt- en bassaxofoon, accordeon, voetpomptoeter & zang
Leon van Egmond: trombone, mondharmonica & zang
Wannes Rombouts: basgitaar & contrabas
Kees Swanenberg: drums & zang